Срцевата слабост, состојба во која срцето не може доволно силно да ја пумпа крвта низ телото, не мора да значи крај — но клучно е да се открие навреме. За разлика од срцевиот застој, кога срцето целосно запира, при срцева слабост тоа сè уште работи, но преслабо — што го лишува ткивото од кислород и го спречува отстранувањето на штетните материи. Нов метод за скрининг што користи едноставен тест на плунка би можел навреме да предупреди за ризикот од срцева слабост, пишува Science Alert.
Иако за срцевата слабост нема лек, со навремено лекување можно е да се постигне ремисија. Сепак, проблемот е што раните симптоми често се незабележливи и лесно може да се помешаат со симптоми на други заболувања. Поради тоа, дијагнозата често се поставува дури во понапредната фаза, а ситуацијата дополнително ја отежнуваат недостапните, скапи и инвазивни методи за скрининг.
Протеин од плунката како клучен показател
Решението можеби се крие во мал протеин наречен S100A7. Истражувањата покажале дека нивото на овој протеин кај пациенти со акутна срцева слабост е значително покачено — речиси двојно повеќе отколку кај здрави лица. Оваа разлика може сигурно да се открие во примерок на плунка со помош на новоразвиениот тест на гласничка РНК (mRNA).
Ветувачки резултати од студијата
Со анализа на примероци од 30 пациенти со срцева слабост, тестот на плунка покажал усогласеност со стандардните медицински тестови во околу 81 проценти од случаите. Дополнително, во споредба со примероци од шест здрави доброволци, тестот на плунка со 82 проценти точност ги идентификувал пациентите со срцева слабост, додека прецизноста на стандардните тестови, засновани на истиот протеин, била значително пониска — само 52 проценти.
Пат кон персонализирана медицина
Пред тестот да влезе во поширока јавна употреба, ќе биде потребно да се испроба на многу поголема група луѓе.
„Оваа работа придонесува кон развој на персонализирана здравствена грижа, помагајќи им на луѓето да ги откријат знаците и симптомите пред појавата на состојбата и лесно да го следат нејзиниот напредок,“ објаснува Роксан Мучлер, дипломиран студент по синтетичка биологија на Технолошкиот универзитет Квинсленд во Австралија.
Истражувањето е објавено во списанието Biosensors and Bioelectronics: X.
