Паметните часовници сè уште немаат вградени сензори за безболно мерење на нивото на глукоза, но најновиот уред за мерење преку здив, кој оваа година влегува во клинички испитувања, би можел да им го отвори патот кон неинвазивно следење на шеќерот.
Повеќе од една деценија откако Apple наводно планирал првиот Apple Watch да го лансира со функција за безболно мерење на шеќерот во крвта, таа можност сè уште не е дел од актуелните модели, но новите случувања даваат охрабрувачки знаци дека нешто се менува.
Најновиот уред дизајниран за мерење биомаркери поврзани со глукозата во здивот, штотуку влезе во активни клинички испитувања, што експертите го гледаат како важен потенцијален чекор кон неинвазивна технологија која еден ден би можела да биде интегрирана и во Apple Watch или во друг паметен нослив уред.
Причината зошто Apple и другите производители сакаат да воведат функција за мерење на шеќерот без боцкање со игла е едноставна: дијабетесот и предијабетесот погодуваат сè поголем број луѓе ширум светот, а „флеш“ или континуираните монитори што моментално се користат бараат инвазивни сензори кои поминуваат низ кожата.
Уредите што би можеле да го анализираат здивот, каде што одредени хемиски супстанции како ацетонот можат да укажуваат на високи нивоа на глукоза, теоретски би можеле да овозможат секојдневно тестирање без болка и без дополнителни медицински помагала.
Мерење на шеќерот во крвта
Во клиничките испитувања моментално се наоѓа уредот наречен Isaac – мал сензор што се носи околу вратот и мери гасовити органски соединенија во здивот за да открие промени поврзани со глукозата во крвта. Овој уред сè уште треба да биде одобрен од американската агенција FDA, но експертите веруваат дека неговиот успех би можел да покаже дека пристапот на мерење на шеќерот преку здив е валиден пат, дури и ако Apple или другите производители сè уште не го имплементираат директно во паметен часовник.
За Apple, ова е особено значајно затоа што компанијата веќе со години работи на неинвазивни сензори за глукоза и други здравствени функции, а досега напредокот беше бавен поради техничките предизвици во минијатуризацијата и прецизноста. Претходните анализи укажуваат дека прототипите долго време биле поголеми и покомплицирани отколку што е пожелно за нослив уред, и дека решенијата како ласерска спектроскопија останале далеку од комерцијален производ.
Сепак, новата технологија базирана на анализа на здивот претставува поинаков пристап во споредба со директното мерење во ткивото и може да биде полесна за имплементација во идните генерации на Apple Watch или поврзани сензори, под услов мерењата да бидат доволно прецизни и да поминат регулаторни одобрувања.
Важно е да се нагласи дека ова не е уште една Apple Watch функција што моментално може да се користи, ниту пак постои потврда дека Apple веднаш ќе ја прифати оваа технологија. Сепак, фактот што ваков уред влегува во клинички испитувања и цели кон регулаторно одобрување во 2026 година значи дека идејата за безболно мерење на шеќерот е поблиску до реалноста од кога било досега — можност што би можела да има огромно влијание врз управувањето со дијабетесот ако еднаш заживее во масовни носливи уреди како Apple Watch.
Во меѓувреме, корисниците на Apple Watch со дијабетес веќе можат да го мерат нивото на шеќер индиректно преку компатибилни CGM уреди, како оние што ги произведува Dexcom, чии податоци часовникот во некои случаи ги прикажува директно и без iPhone.
Ако новата технологија за следење на шеќерот преку здив добие регулаторни одобрувања и се покаже како сигурна, таа би можела да стане следната голема пресвртница во здравствената функционалност на носливите уреди и да го отвори патот кон пошироко прифаќање на здравствениот надзор што навистина се наоѓа на зглобот на корисникот.
