Композитниот материјал HealTech се самозаздравува кога ќе се загрее, благодарение на агенс што се активира на повисоки температури.
Швајцарската компанија CompPair склучи партнерство со Европската вселенска агенција (ESA) со цел да го модифицира својот самозаздравувачки влакнест материјал за употреба во вселената. Композитниот материјал HealTech се самозаздравува кога ќе се загрее, благодарение на агенс кој се активира на повисоки температури.
Компанијата ќе го тестира материјалот во рамки на проектот Cassandra (Composite Autonomous SenSing And RepAir) на ESA, кој е дел од иницијативата Future Innovation Research in Space Transportation (FIRST!). Целта на оваа иницијатива е да се пронајдат и тестираат нови материјали за европскиот вселенски транспорт.
Проектот Cassandra е фокусиран на употреба на сензори и грејни елементи, што овозможува самопоправка на композитниот материјал од јаглеродни влакна. Во вселената, ова би им овозможило на автономните летала да го продолжат својот работен век, бидејќи би можеле сами да ги поправат почетните фази на оштетувања.
Композитните материјали, како што се полимерите зајакнати со јаглеродни влакна, сè почесто се користат како материјали за вселенски летала. Тие се состојат од полимерна матрица зајакната со слоеви од јаглеродни или стаклени влакна. Овие материјали се лесни и отпорни на корозија.
Недостаток на композитните материјали е нивната чувствителност на оштетувања. Малите пукнатини на површината на материјалот со текот на времето можат да се влошат, особено при повторена употреба. Кај материјалот HealTech, средството за самопоправка се активира на повисоки температури и се разлева за да ги поправи оштетувањата предизвикани од удари или механички стрес.
Тимот на CompPair создаде прототип на композитна структура за вселенска употреба, интегрирајќи мрежа од оптички сензори во влакната на HealTech импрегнирани со смола. Сензорите детектираат било какво оштетување и го активираат механизмот за загревање. По активирањето, материјалот се загрева на 100–140°C преку интегрирани 3D-печатени алуминиумски решетки.
Тестирањето е спроведено на примероци од материјал со различни димензии, од 2 × 10 до 40 × 40 сантиметри. Со тестовите се собрани податоци за ефикасноста на следење на оштетувањата, процесот на загревање и самопоправката.
Дополнително, тестовите на термички шок им овозможија на истражувачите да следат како материјалот ќе реагира во услови на криоген резервоар. Следниот чекор е материјалот да се прилагоди на поголема структура, како што е целосен криоген резервоар за гориво.
