SpaceX открива нова генерација сателити што би можеле да го променат начинот на кој се размислува за AI инфраструктурата во орбитата
SpaceX откри нови детали за својот прв AI сателит, наречен AI1, кој по своите димензии и намена јасно излегува од рамките на класичните комуникациски сателити. Наместо да биде уште една поголема верзија на леталото Starlink, овој систем е замислен како орбитален дата-центар, односно платформа за извршување задачи поврзани со вештачка интелигенција во вселената.
Според достапните информации, AI1 има распон од дури 70 метри, висина од околу 20 метри кога е целосно оперативен и компјутерска потрошувачка што може да достигне 150 kW при максимално оптоварување, односно околу 120 kW во просек. Со тоа, по својата природа повеќе наликува на мало вселенско компјутерско постројување отколку на сателит чија главна улога е пренос на интернет-сигнал.
Разликата во однос на Starlink е токму во намената. Сателитите Starlink во основа се орбитални комуникациски станици, опремени со антени, мрежни системи и опрема за поврзување на корисниците на Земјата. AI1 го менува тој концепт бидејќи најголемиот дел од конструкцијата е посветен на соларни панели, AI чипови и системи за одведување на топлината.
AI сателитот на SpaceX отвора нова трка за орбитални дата-центри
Токму ладењето би можело да биде најголемиот технички предизвик на овој проект. На Земјата, дата-центрите користат воздушно и течно ладење, огромна енергетска инфраструктура и постојано одржување. Во вселената не постои класичен начин за одведување на топлината, па системот мора да се потпира на радијатори кои вишокот енергија го исфрлаат преку зрачење. Затоа податокот за големата површина на ладилниците не е спореден детал, туку еден од клучните показатели за тоа колку е сложен ваквиот концепт.
Логиката зад орбиталните AI дата-центри сепак има смисла. Класичните дата-центри на Земјата сè почесто се соочуваат со ограничувања во поглед на достапноста на електрична енергија, простор, мрежни приклучоци, потрошувачка на вода и долги процедури за добивање дозволи. Сателит во орбитата може директно да користи сончева енергија и да избегне дел од копнената инфраструктура, иако тоа не значи дека економската исплатливост автоматски е решена.
Скептиците имаат силни аргументи. Лансирањето хардвер во орбитата и понатаму е скапо, поправките се комплицирани, радијацијата влијае врз работниот век на компонентите, а копнените дата-центри се развиваат со огромна брзина. Затоа SpaceX мора да покаже не само дека ваков систем може да функционира, туку и дека има јасна предност во однос на инфраструктурата што веќе постои на Земјата.
За инвеститорите е важен поширокиот контекст. SpaceX повеќе не се гледа само како компанија за ракети и сателитски интернет. Доколку орбиталното компјутерство стане возможно на долг рок, AI1 би можел да биде почеток на целосно нова категорија вселенска инфраструктура, во која дата-центрите нема да се градат само покрај реки, електрани и градови, туку и над атмосферата.
AI1 не е само огромен сателит, туку и обид на SpaceX да ги прошири границите на AI инфраструктурата. Успехот на овој концепт ќе зависи од цената на лансирањето, издржливоста на хардверот, ефикасноста на ладењето и реалната побарувачка за обработка на податоци во орбитата. Сепак, пораката е јасна: SpaceX верува дека иднината на вештачката интелигенција нема нужно да остане врзана само за Земјата
