Научници развија фластер што детектира опасни гасови и загадена вода, а корисникот веднаш го предупредува со вибрација
Телефонот може да ве предупреди за лошо време, сообраќаен метеж или итна порака, но некои опасности не чекаат корисникот да го погледне екранот. Опасен гас може веќе да биде присутен во воздухот, а загадената вода може да изгледа сосема нормално. Токму затоа истражувачи од North Carolina State University развија носечки фластер што ги детектира опасностите во околината и веднаш вибрира на кожата за да го предупреди корисникот.
Уредот има квадратна форма и е малку помал од возачка дозвола, па може да се прикачи на облеката или да се носи директно на кожата. Во него се вградени микроконтролер, мала батерија и шест сензори што ја следат околината. Сензорите се наменети за откривање опасности во воздухот и загадувачи во водата, вклучувајќи опасни гасови и тешки метали.
Кога фластерот ќе открие опасна супстанција, мал актуатор создава вибрација што корисникот ја чувствува директно на телото. Ваквото предупредување е многу потешко да се игнорира од обична нотификација на телефон, особено ако телефонот е во џеб, чанта, е исклучен од звук или се користи во бучна работна средина.
Фластерот што се носи на телото го предупредува корисникот со вибрација веднаш штом ќе открие гасови, тешки метали или други опасни супстанции.
Истражувачите не сакале само едноставно зуење, туку јасен и препознатлив сигнал. Затоа меѓу моторот и кожата додале мали површини со различни текстури и испакнатини. Со менување на големината и растојанието меѓу тие испакнатини може да се прилагоди начинот на кој се чувствува вибрацијата, така што предупредувањето ќе биде доволно силно, но нема да биде непријатно.
Фластерот не користи ист сигнал за секоја опасност. Наместо тоа, различни обрасци на вибрации означуваат различни закани. Еден тип вибрација може да предупреди на опасен гас, а друг на загадена вода. На тој начин се создава своевидна „тактилна азбука“ што корисникот може да ја научи, без потреба да гледа во екран или во дополнителен уред.
Бидејќи безбедносниот уред нема многу смисла ако батеријата се испразни среде ден, истражувачите на неговата надворешна страна поставиле тенки фотоволтаични ќелии. Тие ја собираат сончевата енергија и работат заедно со вградената батерија. Со оглед на тоа што сензорите трошат многу малку енергија, уредот во тестирањата работел околу 24 часа, што е доволно за една целосна работна смена.
Тимот развил и сродна верзија на технологијата за роботи, во форма на електронска кожа. Кај ова решение, сензорскиот фластер се поставува над пиезоелектричен слој. Кога фластерот вибрира, тоа движење создава електричен сигнал што роботот може да го препознае и протолкува. Во тестирања со четириножни роботи, системот му овозможил на роботот да детектира хемиска опасност и да ја промени насоката на движење кон побезбедна рута.
Ова е важно бидејќи камерите и класичните сензори не можат секогаш да откријат гас или невидливо загадување. Електронската кожа му овозможува на роботот дополнителен начин да го почувствува ризикот, без да чека безжична порака или обработка на податоците на оддалечен компјутер.
Технологијата сè уште е во фаза на докажување на концептот и не е подготвена за комерцијална продажба. Истражувачите треба да проверат како фластерот ќе се однесува при долготрајно носење, изложеност на пот, влага, тешки работни услови и повеќекратна употреба. Исто така, потребно е да се намали бројот на лажни аларми и вибрациските обрасци да станат лесно разбирливи.
Доколку технологијата успешно се развие до практична примена, ваквиот фластер би можел да биде од голема корист за работници во хемиската индустрија, тимови што го проверуваат квалитетот на водата, итните служби и сите што работат или влегуваат во простори каде воздухот или течностите можат да претставуваат опасност. Неговата најголема предност е едноставна – предупредувањето пристигнува директно на кожата, без потреба корисникот да го погледне телефонот или некој друг уред.
