Очилата за инфрацрвен вид го претвораат инфрацрвеното зрачење во бои што човечкото око може да ги види, без да го блокираат нормалното видно поле.
Инфрацрвените очила за вид, развиени од инженерите на Пекиншкиот институт за технологија, му овозможуваат на корисникот истовремено да ја гледа вообичаената слика од околината и инфрацрвеното зрачење кое природно е невидливо за човечкото око. Прототипот користи квантни точки и OLED слој вграден директно во проѕирното стакло, со цел инфрацрвената светлина да ја претвори во бои што човекот може да ги види.
Човечкото око не го регистрира инфрацрвеното зрачење бидејќи поединечните инфрацрвени фотони немаат доволно енергија за да ги активираат светлочувствителните клетки во мрежницата. Новиот систем го заобиколува ова биолошко ограничување така што најпрво ја претвора инфрацрвената светлина во електричен сигнал, а потоа го пренесува до OLED слојот, кој произведува видлива светлина.
За разлика од претходните системи, кои различните инфрацрвени бранови должини ги прикажувале со една боја, овие очила можат да ги разликуваат. Различни делови од инфрацрвениот спектар се прикажуваат во нијанси на црвена и цијан боја, додека природната видлива светлина и понатаму поминува низ стаклото. На тој начин корисникот добива комбинирана слика од нормалниот свет и инфрацрвените извори.
Очилата за инфрацрвен вид користат квантни точки и OLED слој
Клучна улога имаат колоидните квантни точки од жива телурид – ситни специјално конструирани честички способни да апсорбираат инфрацрвени фотони. Апсорбираната енергија потоа се пренесува до OLED структура со два канали за бои.
Послабиот инфрацрвен сигнал со поголема бранова должина се прикажува со црвена боја, додека посилните или пократките бранови должини го активираат и вториот канал, создавајќи комбинација од црвена и цијан нијанса. На тој начин корисникот добива дополнителна информација за видот на инфрацрвеното зрачење, а не само потврда дека тоа постои.
Целиот систем е вграден во очила со маса од само 23 грама. За време на тестирањето, истражувачите осветлувале различни форми и подвижни објекти со инфрацрвена светлина, а очилата ги прикажувале преку нормалната слика од околината.
Човечкиот вид вообичаено опфаќа приближно бранови должини меѓу 400 и 700 нанометри, што претставува само многу мал дел од електромагнетниот спектар. Одредени животни имаат значително поширок опсег: некои змии и лилјаци регистрираат инфрацрвено зрачење, додека пчелите и птиците можат да го гледаат ултравиолетовиот дел од спектарот.
Истражувачите сметаат дека технологијата еден ден би можела да најде примена во напредни визуелни протези, проширена реалност, препознавање материјали и навигација во услови на слаба видливост.
Засега станува збор за лабораториски прототип со прилично едноставен изглед, со екран поставен само пред едното око. Сепак, заедно со сличните експериментални инфрацрвени контактни леќи, технологијата покажува дека човекот во иднина би можел да добие можност за набљудување на дел од електромагнетниот спектар кој еволуцијата му го оставила целосно невидлив, пишува Popular Science.
