Новиот процес на лабораторијата Oak Ridge го претвора полиетиленскиот отпад во горива слични на бензин и дизел со помош на евтини стопени соли
Пластичните кеси, амбалажата и бројните други производи направени од полиетилен еден ден би можеле да станат суровина за производство на нови горива. Истражувачите од Oak Ridge National Laboratory развиле процес со кој полиетиленскиот отпад се претвора во јаглеводороди слични на бензин и дизел при температури пониски од 200 °C.
Клучот на процесот се стопените соли кои содржат алуминиум хлорид. Тие истовремено служат како средина во која се одвива хемиската реакција и како катализатор кој помага во разградувањето на долгите полимерни синџири.
Полиетиленот е еден од најзастапените пластични материјали и се користи во кеси, фолии, амбалажа, садови и бројни други секојдневни производи. Неговата хемиска структура, сепак, ја отежнува економичната рециклажа.
Околу 60 отсто од производите во експериментот биле бензински фракции
Според резултатите од лабораториските експерименти, процесот кај полиетиленот постигнал принос од приближно 60 отсто производи слични на бензинските фракции.
Интересно е и тоа што процесот не бара скапи катализатори од благородни метали, органски растворувачи ниту надворешен извор на водород, кои можат значително да ја зголемат цената на другите методи за хемиска преработка на пластиката.
Пониската температура претставува уште една потенцијална предност. Класичната пиролиза на пластика често бара значително повисоки температури, што ја зголемува потрошувачката на енергија на целиот процес.
Сепак, резултатот не значи дека пластичните кеси наскоро директно ќе завршуваат во резервоарите на автомобилите. Станува збор за хемиска конверзија на отпадот во молекули кои одговараат на одредени фракции на гориво, а технологијата допрва треба да покаже економска и енергетска оправданост во индустриски размери.
Истражувачите поднеле патентна пријава, додека резултатите од истражувањето се објавени во списанието Journal of the American Chemical Society.
Доколку процесот може успешно да се примени, неговата најголема вредност би можела да биде во претворањето на пластичниот отпад кој исклучително тешко се рециклира во корисна хемиска суровина, наместо тој да се согорува или одложува, објавува ORNL.
